زرد نوشتن یا برتر بودن ؟

داشتم فیس آف ششم رو از سری فیس آفهای وبلاگستان بین بامدادی و هزاران نقطه رو میخوندم، که رسیدم به یه جایی که سوال این بود :

۵- فکر میکنید برای پاگرفتن یک وبلاگ نو، چه کارهایی باید کرد؟

سوال خوبیه، شاید کسایی که میخوان شروع کنن، بتونن جواب خوبی توش پیدا کنن، اما جواب بامدادی یه کم شوکم کرد، جناب بامدادی جواب داده بودن که :

اگر فقط به بالارفتن آمار وبلاگ توجه کنیم که کاری ندارد و فرمولی است که بارها ثابت شده: از مد زمانه نوشتن، با افکار عمومی مخالف نبودن، عکس و داستان از شخصیت‌های مشهور گردآوری کردن، تحلیلی ننوشتن و …  در یک کلام زرد نوشتن که این «زردی» همان رمز «طلایی» موفقیت است.

به نظرم این جواب بامدادی یه کم ناعادلانه است، اگه به آماری که کمانگیر تو پروژه های دیدیش و نیز فیدشمار منتشر میکنه توجه کنیم، میبینیم که اکثر وبلاگهای برتر در واقع از همین فرمولی که بامدادی در بالا گفته استفاده میکنن، اما سوال اینه که آیا همشون زرد نویسن ؟؟؟ وبلاگنویسای موفقی مثل دکتر مجیدی یا جناب فتحی و یا حتی با خیلی خیلی ارفاق شاید خود من از جمله کسایی باشیم که طبق تعریف بامدادی شاید زرد نویس باشیم.

خودم هم اعتقاد دارم، مطالب زرد خیلی طرفدار دارن، همیشه سعی کردم زرد نویس نباشم، و مطلبی که مینویسم، حداقل یه نکته ی جدید واسه خواننده داشته باشه، اما به نظر من گذاشتن عکس یه دانشمند، نویسنده و یا هر کس دیگه ای و نوشتن راجع به اون فرد زرد نوشتن نیست، من تو وبلاگهای برتری که طبق آمار کمانگیر برتر شناخته شدن، وبلاگ زردی نمیبینم.

شاید جواب بامدادی کمی گنگ است، شاید هم (به احتمال زیاد) من منظور بامدادی رو خوب متوجه نشدم،

ولی به نظر من، وبلاگای معروف و مشهور دلیل اصلی موفقیتشون متفاوت بودنه، و این تفاوت رو کسی جز خواننده حس نمیکنه، نکته ای که خیلی ها از جمله دکتر مجیدی و یک فتحی بش پی بردن ولی من هنوزم که هنوزه نتونستم پیداش کنم.

Tags: وبلاگ, برتر, زرد